• delen:

12 Februari 2016, 10:30 uur

Oudejaarsconference Wim Kan 1956 1944-1956
Van D-Day tot de Hongaarse Opstand

Rijksmuseum, Auditorium, Amsterdam

De eerste twaalf jaar van mijn leven mocht ik kind zijn in een beschermde omgeving. Het verhaal van mijn vader en mijn moeder schetst daar de achtergrond van. De boze gebeurtenis van buitenaf die een beginnend bewustzijn veroorzaakte was De Ramp in 1953. 31 december 1956 mocht ik naar Wim Kan luisteren en zag mijn vader lachen. Waarom? Want zo leuk leek het allemaal niet wat er gebeurde. Thema's: Di - 09 Feb 2016 - Vader Wo - 10 Feb 2016 - Moeder Do - 11 Feb 2016 - De Ramp Vr - 12 Feb 2016 - Oudejaarsconference Wim Kan 1956



Oudejaarsconference Wim Kan 1956

Gast: Jacques Klöters

Oudejaarsconference Wim Kan 1956

De wreedheden van een oorlog overleven is een kwestie van geluk dat voorrecht zou de overlevers verplichten om van de ontberingen te getuigen.
Mogen bij het opmaken van de balans de gebeurtenissen worden veranderd, naar eigen hand gezet of simpelweg genegeerd om een groter artistiek effect te bereiken?
Een vervormde getuigenis kan in de smaak vallen maar door aan waarheid geweld aan te doen kan hij veel van zijn zeggingskracht verliezen.
(Claire Messud voor the Independent in een recensie The way of a boy, Ernest Hillen)

Dit citaat is van toepassing op deze hele onderneming (‘Mijn Koude Oorlog’) en ook op het college vandaag.
Dichterlijke vrijheid noemen we het verfraaien van de werkelijkheid en dan heeft dat dichterlijke niet zozeer met poëzie te maken als wel met het Duitse Dichtung. Fictie noemen de Engelsen het.

Goethe worstelde kennelijk ook al met dit dilemma getuige de titel van zijn autobiografie Dichtung und Wahrheit. Het gaat dus om wat er echt gebeurd is en wat om de werkelijkheid heen verzonnen wordt om die mooier, spannender of inzichtelijker te maken.

Van een journalist of wetenschapper mogen we verwachten dat hij zich verre houdt van dit laatste. Al weten we uit diverse ontsporingen hoe ongelooflijk groot de verleiding is. Een kunstenaar evenwel staat het vrij er alles op los te verzinnen. Hij heeft maar een doel een volmaakt kunstwerk scheppen. Waarvan de definitie zou kunnen luiden:
Een volmaakt kunstwerk is de verbeelding of verwoording van een persoonlijke waarheid.
Zich aan die opdracht houden levert de kunstenaar genoeg hoofdbrekens op. Al heeft de ene kunstenaar daar aanzienlijk meer problemen mee
dan de ander. Want hoe diep kan en wil hij of zij gaan om die persoonlijke waarheid zo zuiver mogelijk vorm te geven.
Het Stedelijk Museum heeft eens een tentoonstelling over Kitsch georganiseerd en kunstenaars opgeroepen een werk te maken dat spotte met de heilige kunstenaarseed. Een explosie van creativiteit was het gevolg.
Ook de cabaretier ziet zich voor deze kwestie gesteld. Zeker als zijn voorstelling een oudejaarsconference betreft.
De oudejaarsconference is een uitvinding van Wim Ibo. In 1956 verzorgde Wim Kan voor Vara microfoon zijn tweede Oudejaarsconference.
Dit is het onderwerp van mijn vierde college op 12 februari.
Gast: Jacques Klöters